Odpowiedzialność cywilna uczniów poniżej 13 roku życia

Uczeń, który swoim zachowaniem wyrządza szkodę, w zależności od wieku i podstawy prawnej odpowiedzialności, może być zobowiązany do jej naprawienia lub obowiązek ten przechodzi na inne podmioty.

Przykład: Sąsiad, którego okno zostało wybite przez ucznia w wieku 10 lat, dowiedział się, że dziecko jest zbyt młode, by mogło odpowiadać za swoje zachowanie. W związku z tym pokrzywdzony postanowił poczekać, aż uczeń skończy 18 lat, żeby go pozwać o zapłatę kosztów wymiany okna. Sąd nie uwzględni żądania skierowanego przeciwko osobie, która wyrządziła szkodę w wieku poniżej 13 lat. 2. Kiedy uczeń poniżej 13 lat wyjątkowo odpowiada za szkodę Wyłączenie odpowiedzialności dziecka w wieku do ukończenia 13 lat na zasadzie winy nie uchyla odpowiedzialności tej osoby na innej podstawie prawnej, choć takie przypadki mają wyjątkowy charakter i są rzadko spotykane. W szczególności, zgodnie z art. 428 k.c., gdy sprawca z powodu wieku albo stanu psychicznego lub cielesnego nie jest odpowiedzialny za szkodę, a brak jest osób zobowiązanych do nadzoru albo gdy nie można od nich uzyskać naprawienia szkody, poszkodowany może żądać całkowitego lub częściowego naprawienia szkody od samego sprawcy, jeżeli z okoliczności, a zwłaszcza z porównania stanu majątkowego poszkodowanego i sprawcy, wynika, że wymagają tego zasady współżycia społecznego. Z powołanego przepisu wynika, że ustawodawca nie uzależnia odpowiedzialności na zasadzie słuszności od możliwości zrozumienia przez dziecko znaczenia swojego postępowania. Przykład: W drodze do szkoły 7-letni uczeń bawił się otrzymaną od starszego kolegi petardą, która wybuchła i spowodowała pożar magazynu z produktami żywnościowymi. Właściciel nie posiada środków finansowych na wyremontowanie magazynu ani kontynuowanie działalności z powodu...